بیادتو

X

بیادتو

شعر داستان


	قلب گنهکار رازی میان سینه من خار گشته است دنیا به سان سایه دیوار گشته است هرسوهزار ناله خاموش بیکسی بر خاطرم چووازه تکرار گشته است رنج روان ونفرت وحرمان زندگی سوز دگر به قلب شرربارگشته است لطف خدا بهار مرا سبز تر کند ورنه جهان چوقلب گنهکار گشته است نهم اپریل 2011 سان انتونیو تکزاس ؟ \|+\| نوشته شده توسط اکبرسعیدی در دوشنبه نوزدهم اردیبهشت 1390 \|


	نا امیدی همه روز روزه بودن همه شب نمازکردن همه ساله حج نمودن سفرحجاز کردن شب جمعه ها نخفتن به خدای رازگفتن به خداکه هیچ کدام را ثمر انقدر نباشد که برروی ناامیدی دربسته باز کردن 22جولای 2010 ؟ \|+\| نوشته شده توسط اکبرسعیدی در جمعه دوم اردیبهشت 1390 \|


	کاکاجان بالاخره کارخودراکرد مدت سه سال میشوددریک شهر کوچک نزدیک مرز کانادا با پدر ومادر ودوبرادرم زندگی میکنم.اگرکوشش کاکاجانم نمی بودممکن تاهنوز هم درشهرپشاور پاکستان در هوای گرم وخفقان اور ان زندگی میکردیم.که ازین لحاظ همه ما مرهون کاکا جانم هستیم.در همسایگی ما باخانم ودودخترویک پسرش در خانه یی که قبل ازامدن ماخریداری نموده بودوباش دارد.در یکی از دفاتر دولتی کار میکندوظاهرادرامدخوبی هم دارد.ولی تا جائیکه من حس میکنم زندگی ناارامی داردوهمیشه باخانمش بگومگوداشته واتفاق افتاده که روز ها با هم حرف نرنند.بعضی عصر هادر قدم زدن در پارک نزدیک خانه همرایم درددل میکندوبیچاره کاکا جانم هیچ زمانی زندگی خوش وارامی نداشته.یک روز برایم تلفون کرد وگفت برای غذای شام مهمانش هستم.رستوران قیمتی راانتخاب کرده بود.پیشخدمت مارابه میز ما رهنمائی نمودودیدم میز قبلا برای سه نفر اماده شده است وپیش ازینکه من سوال بکنم کاکاجانم گفت که منتظر شخص دیگری هم است.پنج دقیقه ئی نگذشته بودکه خانم قشنگی بطرف ما امدوکاکاجانم مارا بهم معرفی نموده واورابنام شبنم یادکرد.یک هفته بعد کاکاجانم به من زنگ زد وگفت برای یک هفته مسافرت میرود واز من خدا حافظی کرد.دانستم کاکاجانم به کدام سفر کاری نرفته بلکه به هفته عسل رفته وفهمیدم کاکاجان بالاخره کارخودراکرد. سوم اپریل 2011 \|+\| نوشته شده توسط اکبرسعیدی در یکشنبه چهاردهم فروردین 1390 \|


	بی انصاف مردم ما هم عجب عادت هایی دارند بمجرد اینکه در محفل یا مجلسی جمع میشوند فورا دسترخوان سیاست هموارمیشود.همه اینطوروانمود میکنند که درسیاست وارد هستندوازهمه مسایل وپیچیدگی های سیاست باخبر.بالای هرشخصی انتقاد نموده واعمال وکردار اوراتول وترازو می نمایندوطوری وانمود میکنندکه خود جناب ایشان فرشته هستند ودرزندگی هیچ کارخلافی ازایشان سر نزده است.تصادفا در یک محفلی که بمناسبت امدن یکی از دوستان ازسفرترتیب شده بود اشتراک نموده بودم.از همه مهمانان چهارنفر انرامیشناختم بقیه برایم نااشنابود.طبق معمول بازهم قصه قصه سیاست بود خصوصا درین روز ها که همه مردم بلا کشیده ورنج دیده ما منتظریک تغیروتحولی هستند.ومی خواهند ببینند که این جمعیتی که رهبری مملکت رادرمدت نه سال گذشته بدوش داشته وبانک های ممالک خارج راازپول مردم بیچاره ودربدراین ملک خدادادپرکرده انددیگرسهمی دراینده وطن نداشته باشند.ولی دریغاوافسوسا که همان اش گندیده هست و همان کاسه بوداده.بهرحال رشته صحبت راشخصی به دست گرفت که موهای سرش ماش و برنج بود وظاهرا معلوم میشد گرمی وسردی روزگار رازیاددیده باشد.شروع نمود ازصداقت ودرست کاری ووطن دوستی خودواینکه درراه ابادی وطن چه زحماتی کشیده وچه رنج هایی را متحمل شده است ولی کسی قد رانراندانسته.داستان طولانی ازچوروچپاول بی عدالتی کارشکنی رشوه ستانی حیف ومیل مال ملت قوم پرستی وصد ها مسایل دیگر بیان نمودکه اعضای حکومت مرتکب میشوند.بالاخره شخص موصوف ازهمه خداحافظی نموده محفل راترک نمود.یکی ازدوستان راجع به شخص موصوف پرسید که جناب ایشان کی هستند.صاحب خانه با وی معرفت داشت ویرا معرفی نمودودرضمن گفت چند سال قبل راننده تکسی بود وباثرشناختی که داشت مدتی عهده دارمسئولیت هایی درداخل وطن بوده.مدتی است که برگشته وازنگاه اقتصادی وضع خیلی عالی دارد.دوستی میگفت بعضی ها چقدربی انصاف هستند.واقعا. \|+\| نوشته شده توسط اکبرسعیدی در شنبه بیست و ششم دی 1388 \|


	داغ عشق دوستان هیچ ندانم که کی بود انکه دل را به نگاهی بربود سیل عشق امده درخانه دل همره برق نگه موج کبود گفتم امید به وصل تومراست با نگه خنده نمود لب نگشود اتش افتاد بجانم یاران به نگاهم چونهان دیده بسود گفتمش وعده یک بوسه بده گفت اهسته کنون زوداست زود خوانده ام رازدلم بی پرده همچو تانپوره وسارنگ وسرود برسرتربت من بنویسید به جهان بی هنری بود نبود ولی دیدی که درین اخر عمر داغ عشق نوی دردل بفزود شاولی,ولی, \|+\| نوشته شده توسط اکبرسعیدی در سه شنبه پانزدهم دی 1388 \|


	شیر ازدست زمانه تیربایدبخوری دایم غم ناگزیربایدبخوری گفتم به تو عاشقی مکن کارتونیست بچه,تو هنوزشیرباید بخوری ------------ از خدا پول خواستم بانک داد درخت خواستم جنگل داد اتاق خواستم خانه داد حالا میترسم ازش ترابخواهم ,یک گله گوسفند بدهد \|+\| نوشته شده توسط اکبرسعیدی در پنجشنبه بیست و هشتم آبان 1388 \|


	شکست دل خدایا یاری ام کن تا اگرچیزی شکستم دل نباشد. \|+\| نوشته شده توسط اکبرسعیدی در پنجشنبه بیست و هشتم آبان 1388 \|


	شریک سال های سال بودکه دو برادردر مزرعه که از پدر شان به ارث رسیده بودباهم زندگی میکردند.یکروز بخاطر یک سوتفاهم کوچک باهم جروبحث کردندوپس از چندهفته سکوت, اختلاف انهازیاد شد. کار بجایی رسید که از هم جدا شدند.ازدست برقضایک روز صبح درخانه برادر بزرگ به صدا در امد,وقتی در را بازکرد مرد نجاری را دید. نجارگفت:من چند روزی است دنبال کاری میگردم فکرکردم شما شاید کار های خورد وریزه در خانه ومزرعه داشته باشیدایاامکان دارد کمکتان کنم؟ برادر بزرگتر جواب داد:بلی اتفاقامن یک مقداری کار دارم.به ان نهر وسط مزرعه نگاه کن ان همسایه در حقیقت برادر کوچک من است.او هفته گذشته چند نفررااستخدام کرد وسط مزرعه را کندندواین نهراب وسط مزرعه ما افتاد.او قسما این کاررابخاطر کینه ای که از من به دل داردانجام داده است. پس به انبار مزرعه اشاره کرد.گفت:در انبار مقداری لوازم است از تو میخواهم تا بین مزرعه من وبرادرم حصاربکشی تا دیگر اورانبینم.نجار پذیرفت وشروع به کار کرد. برادر بزرگتر برای خرید به شهر رفت از نجار پرسیداگر به چیزی ضرورت داشته باشدونجار گفت به چیزی ضرورت ندارد. هنگام غروب وقتی برادر بزرگ برگشت حصاری در کار نبود چشمانش از تعجب گرد شد.نجار بجای حصار یک پل روی نهر ساخته بود. در همین لحظه برادر کوچک ازراه رسید وبادیدن پل فکرکردکه برادرش دستورساختن انراداده.ازروی پل عبورکردوبرادر بزرگترش رادراغوش گرفت واز او برای کندن نهرمعذرت خواست.نجار جعبه ابزارش را برداشته اماده رفتن بود.ازاو تشکر نموده تقاضاکردند چند روزی مهمان انها باشد. نجار گفت:میخواهم بمانم ولی پل های زیادی هست که بایدانها رابسازم. \|+\| نوشته شده توسط اکبرسعیدی در یکشنبه هفدهم آبان 1388 \|


	نمیدانی تو زندکی با تو زیباست نمیدانی تو دل من غرق تمناست نمیدانی تو شوق دیدار تو در باغ دلم میشکند دیده ام منتظر توست نمیدانی تو ؟ \|+\| نوشته شده توسط اکبرسعیدی در شنبه شانزدهم آبان 1388 \|


	تباهی وسیاه روزی بعدازمدت ها میخواهم مطلبی بنویسم فکاهی وشعروداستان نیست.بلکه میخواهم غم شریکی باشم درماتم وسیه روزی مردم بیچاره افغانستان.انتصاب دوباره کرزی این انسان منفورومزدورواقعاماتم وسیه روزی به همه مردم اکاه وبادانش است.بدینوسیله اظهارتسلیت مینمایم بامیداینکه مردم وملت ماروزی ازین بدبختی وسیه روزی میراثی رهایی یابند. هفتم ماه نومبردوهزارونه سان انتونیو تکزاس \|+\| نوشته شده توسط اکبرسعیدی در شنبه شانزدهم آبان 1388 \|